Greek English

Μελιτοφορίες-Μελισσοκομικοί χειρισμοί κατά τη διάρκεια του έτους

Κάθε τόπος έχει τις δικές του κλιματικές συνθήκες, μελισσοκομική χλωρίδα και άλλες ιδιαιτερότητες, στις οποίες προσαρμόζεται ο μελισσοκόμος κυνηγώντας τις ανθοφορίες που τον ενδιαφέρουν.

Η κύρια ανθοφορία που αποτελεί μέλημα ολόκληρης της μελισσοκομικής μας χρονιάς είναι αυτή του θυμαριού.

Τα μελίσσια ξεχειμωνιάζουν στο φαράγγι Δελιανών Κισσάμου, μία ημιορεινή περιοχή στην οποία παραμένουν έως τέλη Μα'ί'ου καθώς υπάρχει πλούσια ανοιξιάτικη και καλοκαιρινή ανθοφορία, φασκομηλιά, αγριομαλοτήρα, φλισκούνι, θυμάρι, αλάδανο, θρούμπι κ.α

Αρχές Ιουνίου τα πιό δυνατά μελισσοσμήνη μεταφέρονται στο Ακρωτήριο Σπάθα στα Ροδωπού και στο Κουστογέρακο Σελίνου, δύο από τους πιό διάσημους θυμαρότοπους του νησιού, όπου η κύρια ανθοφορία είναι το θυμάρι.

Το Κουστογέρακο που το όνομα του παραμπέμπει σε συνοδεία γερακιών, είναι ένα ορεινό χωριό των Λευκών Ορέων της Νότιας Κρήτης, με πλούσια ιστορία αγώνων ενάντια στον Κατακτητή και περήφανους ανθρώπους.

Στα τέλη Ιουλίου πραγματοποιείται ο πρώτος τρύγος θυμαρίσιου μελιού, που αποτελεί και την κύρια παραγωγή της χρονιάς.

Η παραγωγή ανά κυψέλη είναι συνήθως μικρή και απόλυτα εξαρτώμενη από τις καιρικές συνθήκες και μιας και δεν τροφοδοτούμε τα μελίσσια κατά τη διάρκεια της ανθοφορίας,η ποιότητα, η γεύση και το άρωμα του μελιού που παράγεται παραμένουν αναλλοίωτα.

Τα μελισσοσμήνη από τα Ροδωπού μεταφέρονται κατόπιν στο Οροπέδιο Ομαλού δίπλα στο Φαράγγι της Σαμαριάς, όπου μένουν για ένα μήνα περίπου, προκειμένου να εκμεταλλευτούν την ανθοφορία του όψιμου θυμαριού, της μαντζουράνας, της μαλοτήρας και του ασπρόθυμου, ενός σπάνιου είδους θυμαριού που φύεται στις απόκρυμνες κορυφές των Λευκών Ορέων.

Ο δεύτερος τρύγος θυμαρίσιου μελιού είναι ακόμα μικρότερης παραγωγής από τον πρώτο, δεδομένου του μεγάλου υψόμετρου που εργάζονται οι μέλισσες ( από 1100 έως 2500 μέτρα), του κρύου και των δυνατών αέρηδων που αποδεκατίζουν τις συλλέκτριες στα ταξίδια τους.

Το θυμαρίσιο μέλι από τα Λευκά Όρη, τις "Μαδάρες" όπως λέμε στην Κρήτη, είναι πραγματικά μοναδικό και ξεχωρίζει από το άρωμα και το ιξώδες του.

ΟΙ μέλισσες έπειτα από δύο τρύγους στα θυμάρια μεταφέρονται στα Παλαιά Ρούματα για να ανασυνταχτούν στις φθινοπωρινές ανθοφορίες της αγριοσπαραγγιάς, της ακονυζιάς, του κισσού, του παράσυρα (φθινοπωρινή ερείκη) και της χαρουπιάς, ωστέ να φτιάξουν πάλι πληθυσμούς και να μπορέσουν να ξεχειμωνιάσουν με επιτυχία.

Αν βρέξει εγκαίρως (φαινόμενο δυστυχώς σπάνιο στην Κρήτη) και έχουμε επιτυχημένη ανθοφορία του παράσυρα, μπορεί να πάμε και σε τρίτο τρύγο μελιού ερείκης ή ακόμα σε παραγωγή φθινοπωρινών βασιλισσών και παραφυάδων.

Μετά από ένα μικρό τρύγο φθινοπωρινού μελιού στο τέλος Νοεμβρίου, όπου παίρνουμε μόνο τα περισσευούμενα μέλια από τα μελίσσια, πραγματοποιούμε την τελευταία μεταφορά του μελισσοκομικού έτους, επιστρέφοντας τα σμήνη στο φαράγγι Δελιανών κισσάμου.

Οι θεραπευτικές επεμβάσεις για την βαρροική ακαρίαση γίνονται στα τέλη Δεκεμβρίου όταν τα μελίσσια έχουν ξεγονιάσει, με τα βαρρόα να βρίσκονται εκτεθειμένα στην θεραπευτική ουσία, ενώ μέχρι τον επόμενο τρύγο μεσολαβούν αρκετοί μήνες προκειμένου να προστατέψουμε το μέλι μας από κατάλοιπα φαρμάκων.

Βιολογική μέθοδο μείωσης του πληθυσμού των βαρρόα πραγματοποιώ όλη τη μελισσοκομική χρονιά με παγίδευση της βαρρόα σε κηφηνοκερήθρες, της οποίες αφαιρώ και καταστρέφω κατά διαστήματα.

Αντιβιοτικά δεν χρησιμοποίώ ποτέ στις μέλισσες, ενώ με προσωπική έρευνα έχω συντάξει μεθοδολογία χρήσης των Ενεργών Μικροοργανισμών προληπτικά σε όλους τους μελισσοκομικούς χειρισμούς.


  • 0 Διαθέσιμα Τεμάχια

Copyright © 2019 Μελίστιχο Κρήτης.